Thursday, 15 August 2013

කෙල්ලොත් එක්ක ආතල්


මේ හෝම්ස් ගොඩාක් දවසකට පස්සේ බ්ලොග් එකට ලියන තවත් කතාවක්. හෝමස් බ්ලොග් එකට නොලියපු කාලයේ හෝම්ස්ගේ ජීවිතයේ ගොඩක් දේවල් වෙනස් වීම් වලට ලක් වුණා. ඒ අතරින් ප්‍රධානම දේ තමයි හෝම්ස් ඉගෙන ගන්නා පාසල. 2015 අවුරුද්දේ උසස් පෙළ වාණිජ අංශයෙන් ලියන හෝම්ස් සාමාන්‍ය පෙල ප්‍රතිඵල හින්දා කොළඹ ප්‍රසිද්ධ බෞද්ධ පාසලකට ඇතුලත් වෙන්න අවස්ථාවක් ලැබුණා. ඊට අමතරව හෝම්ස් අවුරුද්දකට වඩා වැඩි කාලයක් බලාගෙන හිටපු කෙනෙක්ව හෝම්ස්ගේම කරගන්නත් හම්බුණා. දැන් ඒ වල් පල් වලින් වැඩක් නෑ. ලියන්න ආපු කතාව ලියලා යන්නං. සමහර කෙනෙක් මේක වැඩිහිටියන්ට පමණයි කතාවක් කියලා කියයිද දන්නේ නෑ. ඒත් පොඩි ළමයින්ටත් කියවන්න පුළුවන් වෙන විදියට ලියන්නං. අනික මෙව්වා පොඩි ළමයින්ට කරන්න හොඳනං අපි ලිව්වම මක් වෙනවද?

මේ කතාව මට අහන්න ලැබුණේ මගේ අලුත් ඉස්කෝලෙදි. ඒ ඉස්කෝලෙට ඒ ලෙවල් කරන්න වෙන ඉස්කෝලවලින් ගොඩාක් කට්ටිය ඇවිල්ලා හිටියා. ‍ඒ කට්ටිය අතර එක එක සමාජ මට්ටම් වල, එක එක පාසල් වල ඉගෙන ගත්ත අය හිටියා. මම මේ කතාවේ කතා නායකයව දිනුක කියලා හඳුන්වන්නං. දිනුක මීට කලින් ඉගෙනගෙන තිබුණේ කොළඹ වතු ජනාවාස තිබෙන ප්‍රදේශයකට ආසන්නව තිබුණ කුඩා පාසලක.

පහුගිය සිකුරාදා, ඒ කියන්නේ අගෝස්තු දෙවෙනිදා හැම ඉස්කෝලෙකට නිවාඩු දෙන දවස. ඉතිං එදාට ඉස්කෝලෙවල උගන්වන්නේ නෑනේ. ඉතිං හෝම්ස් සහ හෝම්ස් අඳුනන යාලුවන් කීප දෙනෙක් එක්ක පන්තියට වෙලා කතාවක් දාගෙන හිටියා. කතාව මුලින්ම පටන් ගත්තේ ඇම්ඩන් ගේ කතායි, එක එක විහිලු කතායි වලින්. එක එක්කෙනා තමන් දන්න විහිළු කතා එතනදි කියන්න පටන් ගත්තා. අපේ කතාන්තර කට්ටිය අතර දිනුකත් හිටියා. පැයක් දෙකක් විතර ඔහොම කතා කිය කිය ඉන්නැද්දි අන්තිමට කාටවත් කියන්න කතා නැති වුණා. ඔක්කෝටම කම්මැලියි. ඔය අතරේ කවුරු හරි කෙනෙක් මෙහෙම යෝජනාවක් ගෙනාවා.

"ඔය අලුතෙන් ඇවිල්ලා ඉන්න එවුන් කියහල්ලකෝ බං පරණ ඉස්කෝලවල කතා ටිකක්..."

ඒ යෝජනාවෙන් පස්සේ එක එකා තමන්ගේ පරණ ඉස්කෝලේ කතා කිව්වා. ඊළඟ වාරේ ආවේ දිනුකට.

"අඩෝ මචං මේ වගේ පිරිමි ඉස්කෝල වගේ නෙමෙයි බං මික්ස්ඩ් ඉස්කෝල. මේවයේ ඒවයේ තියෙන ආතල් එක නෑ බං..."

"අඩෝ උඹ අහවල් ඉස්කෝලෙන් නේද ආවේ...?" තවත් එකෙක් මැද්දට පැනලා දිනුකගෙන් ඇහුවා.

"ඔව් යකෝ... උඹලත් මික්ස්ඩ් ඉස්කෝලෙකට ගියානං ඒකේ තියෙන ආතල් එක තේරෙයි.. සිරාවටම පිරිමි ඉස්කෝලනං හෙන කම්මැලී බන්..."

"එහෙනං උඹ මොන %&#@$ට ද මේ ඉස්කෝලෙට ආවේ?? ඒකටම වෙලා ඉන්න තිබුණනේ...." තවත් කට වාචාලයෙක් ඇහුවා.

"ඒකේ ඒ ලෙවල් උගන්වන්නේ නෑ යකෝ.. නැත්තං මම කවදාවත්ම මේ ඉස්කෝලෙට එන් නෑ ඒ ඉස්කෝ‍ලේ තියෙන ආතල් අතඇරලා.."

"මොනවද කියහන්කෝ ඒකේ එච්චර තිබ්බ ආතල්?"

"තේරෙන්නේ නැද්ද යකෝ ඉතිං මික්ස්ඩ් කිව්වම තියෙන ආතල් මොනවද කියලා... අපේ එවුන් තනිකරම ආතල් ගන්නේ කෙල්ලොත් එක්ක..."

"බලෙන්ද? නැත්තං කෙල්ලන්ගේ කැමැත්තෙන්මද?"

"බලෙන්? උඹලට පිස්සුද? බලෙන් ඕවා කරලා හිරේ යන්නද බන්? උන් එන්නේ උන්ගේ කැමැත්තෙන්මයි..."

"හෑ....??? කෙල්ලො උන්ගෙ කැමැත්තෙන් උඹලත් එක්ක ආතල් ගන්න එනවද? සාමාන්‍යයෙන් වෙන්නේ ඒකෙ අනිත් පැත්තනේ..."

"හැමෝමමත් නෙමෙයි... මම ගණනය කරලා තියෙන විදියට අපේ පන්තියේ හිටපු කෙල්ලන්ගෙන් 70%ට විතර තමයි ඒ අමාරුව තිබුණේ. අපේ පන්තියේ කෙල්ලෝ 16යි, කොල්ලෝ 24යි. පන්ති 3ක් තිබුණා. අනිත් ඒවත් ඒ වගේමයි. එතනදි වුණේ ඉල්ලුමට සරිලන සැපයුම නැති වෙච්ච එක."

"හා හා ආර්ථික විද්‍යාවෙන් ඕනෙ නෑ.... උඹ කෙල්ලෝ කී දෙනෙක් එක්ක යාලු වෙලා හිටියද?"

මේ ප්‍රශ්නෙට උත්තර දෙන්න කලින් දිනුක ටිකක් කල්පනා කළා.

"ම්.... මට මතක හැටියට 6ක්ද කොහෙද.. මම පළවෙනි එක පටන් ගත්තේ මම 6 වසරෙදි. ඒකිව දාගන්න මම මාර ට්‍රයි එකක් දුන්නා. හැබැයි මට මතක හැටියට මම ඒ කෙල්ලත් එක්ක නං ඔය වගේ ආතල් ගත්තේ නැ... 10 - 11 වසරෙදි යාළු වෙලා හිටපු එකිත් එක්ක තමයි වැඩියෙන්ම ආතල් ගත්තේ..."

"ආතල් ගත්තා.. ආතල් ගත්තා.. කිය කිය ඉන්නැතුව කියපන්කෝ ඔය ගත්ත ආතල් මොනාද කියලා.."  තවත් එකෙක් එහෙම ප්‍රශ්නයක් ඇහුවේ දිනුක දිහා කුප්ප බැල්මක් දාගෙන.

"මෙහෙමයි බං... අපි ඔය වගේ ආතල් එකක් ගන්න යනකොට තනියෙං යන්නේ නැ... පන්තියෙ ඉන්න කපල් ඔක්කොම යනවා... අපි 11 වසරේ ඉන්නැද්දි අපේ පන්ති තිබ්බේ තට්ටු තුනක් තියෙන බිල්ඩින් එකක දෙවෙනි තට්ටුවේ... තුන්වෙනි තට්ටුවේ පන්ති කාමර වල පන්ති නැ. ඉතිං අපේ පන්තියට උගන්නන්න කවුරුත් ආවේ නැති උනාම අපේ උන් කරන්නේ තමන්ගේ කෑල්ලවත් අරගෙන අර උඩ තට්ටුවේ පන්තියකට යන එක. ඔහොම එක පන්තියකට කපල් හයක් හතක් වත් අඩුම ගානේ යනවා."

"ගිහින් මොනාද කරන්නේ?" තවත් එකෙක් ඇහුවා.

"අහපන් ගිහින් නොකරන්නේ මොනවද කියලා... නොකරන දෙයක් නෑ යකෝ..."

"ඉතිං බං කපල් හයක් හතක් එක පන්තියක ඉන්න කොට එක කපල් එකක් කරන දේවල් අනිත් උන්ටත් පේනවනේ..." එතන හිටපු තවත් එකෙක් බුද්ධිමත් තර්කයක් ඉදිරිපත් කළා.

"එක කපල් එකක් ගන්න ආතල් අනිත් උන් දකින්නේ කොහොමද බන්? උනුත් එතකොට ඉන්නේ වෙන වෙන ලෝක වලනේ..."

"උබත් ඔහොම කෙල්ලත් එක්ක ආතල් ගත්තද?"

"නැතුව... නැතුව... මොකෝ මම රහත් වෙලා ඈ..."

"රහත් වෙලා නැති උනාට එහිදි හොඳ හොඳ මාර්ගඵල ලබලා කියලනම් පේනවා..." දිනුක දිහා බලාගෙන කින්ඩියට හිනාවෙවී එකෙක් කිව්වා.

"එතකොට උඹලගේ පන්තියේ හැම කොල්ලෙකුටම කෙල්ලෙක් හිටියද?" ඒ ප්‍රශ්නය මගෙන්.

"හැමෝටමත් හිටියේ නෑ... ඒත් හැම එකෙක්ම වගේ එක පාරක් හරි කෙල්ලෙක් එක්ක යාලු වෙලා ඉඳලා තියෙනවා. මම හොඳයි බන්.. මම ඒ ඉස්කෝලේ ශිෂ්‍ය නායකයෙක්. මම මෙහෙම නං අනිත් උන් කොහොමද කියලා හිතා ගන්න පුලුවන්නේ. ඇයි හෝම්ස් කෙල්ලෝ ගැන ඇහුවේ උඹටත් එහෙන් කෙල්ලෙක් සෙට් කරලා ඕනෙද?" දිනුක උත්තර බැන්දා.

"හෝම්ස් උඹ ඒ ඉස්කෝලෙන් කෙල්ලෙක් දාගන්නවට වඩා හොඳයි කසාද නොබැඳ  නාකි වෙනවා..." මගේ ෆ්‍රෙන්ඩෙක් මැද්දට පැනලා කිව්වා.

"එතකොට උඹ අන්තිමට යාලු වෙලා කෙල්ලට මක්කැයි වුණේ?"

"ඒ කෙල්ලව මම ඕ ලෙවල් වලට සති දෙකක් තියෙද්දි අත ඇරියා." දිනුක කිව්වේ හරිම සැහැල්ලුවෙන්.

"ඉතිං ඒ කෙල්ල ඕ ලෙවල් පාස්ද?" තවත් එකෙක් ඇහුවා.

"මම දන්නවද ? මම දැනගන්න ලැබිච්ච විදියට සබ්ජෙක්ට් තුනක් ෆේල්ද කොහෙද බන්.."

"පව් වැඩේ යකෝ ඒ කෙල්ල.. අන්තිමට උඹට A 5යි.. ඒ කෙල්ල ෆේල්.."

"ආපෝ ඕක මොකක්ද බන්... මම හින්දා දැනට කෙල්ලෝ තුන්දෙනෙක්ම ඉගෙනගන්න එක අනාථ කරගෙන තියෙනවා.." දිනුක කිව්වේ කිසිම ගානක් නැතුව පාවි පාවි..

"උඹව පුනරුත්තාපනය කරන්න ඕනෙ යකෝ...."

* * * * * * *
ප.ලි : මේ කතාව අනවශ්‍ය විදියට දික්ගැස්සෙන එක වලක්වවාගන්න මම දිනුක කිව්ව සමහර දේවල් මේකේ කිව්වේ නැ. ඒත් අපේ රටේ බහුතරයක් වතු ආශ්‍රිත රජයේ පාසල් වල තත්ත්වය මේකයි. 

Friday, 28 June 2013

බස් එකේ හිටපු කපල් එක

මම මාස ගානකින් මේ බ්ලොග් එකට ලියන්නේ.. ලියන්න බැරි උනාට තරහා වෙන්න එපා... මේ දවස් ටිකේ මම හෙන බිසී... මට ළඟදි වෙච්ච පුංචි කතාවක් ලියලා යන්නං දැනට...

ගිය සෙනසුරාදා මම ක්ලාස් ඇරිලා ගෙදර එන්න බස් එකට නැග්ගා..

ඉඳගන්න සීට් එක්ක තිබුණේ නෑ..

මම ඉතිං "මැද්දේ පොල්ල" අල්ලගෙන අයිනේ තියෙන සීට් එකක් ගාවට ගියා...

එතන අයිනේ දැකලා පුරුදු එකෙක් හිටියා... ඊට එහා පැත්තේ කෙල්ලෙක්.. අරූගේ අත අල්ලගෙන.. කොල්ලගේ නම අචින්ත.. ඉස්සර අපිත් එක්ක ඕ/ලෙ පන්ති ආපු එකෙක්... ඌ ඉස්සර කළේම අපිව කෙල්ලෝ ඉස්සරහ බයිට් කරපු එක..

මට ඌ ඉන්න විදිය දැක්කම හිතට මහා කුප්ප අදහසක් ආවා.... ඌ ඉස්සර අපිව දාගෙන බයිට් කරපු එකට, මූව බයිට් කරන්න අද හොඳ චාන්ස් එක්ක තියෙනවා කියලා හිතුණා...

ඌ මාව අඳුන ගත්තා.. මාත් එක්ක ටික්ක කතා කළා.... මම ඒ කතා කරන අතරමැදදී කෙල්ලටත් ඇහෙන්න මෙහෙම ඇහුවා..

"ඒ මචන් අර උඹ ඉස්සර කෙල්ලෙක් කරා නේද සචිනි කියලා.... ඒ කෙල්ලක් එක්කත් උබ මෙහෙම ගියා නේද බන් බස් වල....? කොහොමද ඒ කාලේ ඒ කෙල්ලක් එක්ක ගත්ත ෆන් එක...? දැන් ඒ කෙල්ලට මොකද උනේ බන්??"

දැන් අරූට කරගන්න දෙයක් නෑ.. කෙල්ල මං දිහා ඔරවලා බලනවා... මම කෙල්ලව දැක්කෙ නෑ වගේ මූත් එක්ක කතා කරනවා....

"උබට මතකද බන් උබ ඒ කෙල්ලත් එක්ක එක දවසක් පන්ති කට් කරලා ගෝල් ෆේස් එකට ගියා.. ? උබ අපිට නං කිව්වේ එදා පට්ට ආතල් එකක් ගත්තා කියලා නේද? එදයින් පස්සෙ වෙන කොහෙවත් ගියෙ නැද්ද බන්?"

දැන් අචින්තයා මගේ කකුල පාගනවා... උගේ ඇ‍ඟේ මුලු ශක්තියම දාලා පාගනවා... ඌ මාර විදියට බයිට් වෙලා ඉන්නේ.. මට පස්සේ ඌ ගැන දුක හිතුණා... අන්තිමට බහින්න ළං උනාම ඌගේ කෙල්ලට කිව්වා ඉස්සෙල්ලා කිව්ව ඒවා ඔක්කොම විහිලුවට කිව්වේ කියලා... ඒ කෙල්ල මට කිව්වා ඔයා කියපු විදියට ඔයා කිව්වේ විහිලුවට කියලා තේරුණාලු.... ඒත් ඒ වැඩෙන් අචින්තයා නං අම්බානෙකට බයවුණා.... මට තාම ඌව කොහෙදිවත් හම්බවුණේ නෑ... හම්බුනොත් හොඳට කුණුහබ්බ දෙක තුනක් අහගන්න පුලුවන්..

Thursday, 4 April 2013

පිටු අට

සුපුන් එදත් වෙනදා වගේම පන්ති ඇරිලා ඉවර වෙලා ගෙදර ආවා.

“හම්මෝ අම්මේ අදනං මාර විදියට මහන්සියි...“ සුපුන් කිව්වා.

“හ්ම්...“ සුපුන්ගේ අම්මා ඕනවට එපාවට වගේ කිව්වා.

“මම ඇඳුම් මාරු කරගෙන එන්නං.... අනේ අම්මේ මට බත් ටිකක් බෙදනවද?“ සුපුන් ඇහුවා.

“හ්ම්...“ ආයෙත් ඉස්සෙල්ලා උත්තරේමයි.

සුපුන් බෑග් එකත් එල්ලගෙන කාමරේට ගියා. වෙනදා බෑග් එක ගලවලා තියෙන තැනින් බෑග් එක තිබ්බා. ඒත් එක්කම වගේ සුපුන් ගේ ඇහැට මේසේ උඩ තියපු අමුතු දෙයක් දර්ශනය උනා.

“ඉස්කෝලේ සිංහල අච්චු පොත...“ සුපුන් තමන්ටම කියා ගත්තා. “ඒත් මොකෝ මේ පොතට දාලා තිබුණු කවරේ ගලවලා දාලා??“

ඒ වෙලාවේ සුපුන්ගේ මොළයේ නියුරෝන සෛල හරහා ප්‍රබල විද්‍යුත් ධාරාවක් ගලාගෙන ගියා.

“ඉවරයි...... ලියුම.... “

සුපුන්ගේ මතකය මාස කිහිපයක් ආපස්සට ගියා.

එදා දහම් පාසලේදී හර්ශනි මට දීපු ලියුම නේද? මම එක සතියක් කතා නොකර හිටියා කියලා තරහා වෙලා ඉඳලා ආපහු යාලුවෙච්ච වෙලාවේ දීපු ලියුම නේද මේ? එයා එයාගේ මුලු ජීවිත කතාවම පිටු 8ක් පුරා ලියපු ලියුම නේද මේ?

ආයෙත් සුපුන්ගේ මතකය වර්තමානයට ආවා. මුලු ඇඟම වෙවුලනවා වගේ දැනුනා. තමන්ගේ හදවතේ කපාට හතරම ඒවාට පුළුවන් තරම් උපරිම වේගයෙන් ගැහෙනවා දැනුනා.

කල්පනා ලෝකෙන් මිදිච්ච සුපුන් කරගන්න දෙයක් නැතුව මුලු කාමරේ වටේම ඇස් යවනකොට මේසය උඩ තිබුණු ස්ටේපර් මැෂින් එක ගාව සුපුන්ගේ ඇස් නතර වුණා.
ඒත් එක්කම ලියුම හංගන්න තැනක් නැතිකොට බුද්ධිමත් යාලුවෙක්ගේ බුද්ධීමත් උපදේශයක් මත සිංහල පොතේ කවරේ අස්සට ලියුම දාලා වටේටම ස්ටේපර් ගහපු හැටි සුපුන්ට මැවිලා පෙනුනා.

“දැන් කරන්න දෙයක් නෑ. වෙන්න තියෙන්න ඕන හැම දෙයක් වෙලා ඉවරයි.“ සුපුන්ට හිතුණා. “වෙන දෙයක් මට නෙමේ වගේ බලාගෙන ඉන්නවා.“ සුපුන් තමන්ගේ හිත ධෛර්‍යමත් කර ගත්තා.

ඉබි ගමනින් ඇඳම් මාරු කරගත්ත සුපුන් හිමීට හිමීට සාලෙට ආවා. තමන්නේ මෑණියන් වහන්සේ හා පියාණන් වහන්සේ තමන් දිහා රවාගෙන බලාගෙන ඉන්නවා සුපුන් දැක්කා.

“කවුද මේක උඹට දුන්නේ?“ පිටු අටක් පුරා විහිදිලා තිබුණු ජීවිත කතාව සුපුන්ගේ මූණට ලං කරලා සුපුන්ගේ අම්මා ඇහුවා.

“ම්.. ම්..මො..මො..මො..කක්ද?“

“ඇයි පේන්නේ නැද්ද?“ සුපුන්ගේ තාත්තා ඉඳගෙන හිටිය පුටුවෙන් නැගිටලා කොස්ස අතට ගන්න ගමන් ඇහුවා.

“මම දන්නවා මේ උඹට දුන්නේ කවුද කියලා. හර්ශනි කියන්නේ සමරසිංහගේ දුව නේද?“ සුපුන්ගේ අම්මා සුපුන් ට ඔරවාගෙනම ඇහුවා.

“කෙලියම තමා.....“ තමන්ගේ දයාබර මාමණ්ඩිය හා නැන්දම්මාව තමන්ගේ පියාණන් වහන්සේ හොඳින් අඳුනන බව සුපුන්ගේ මොළයට පසක් වුණා.

“උඹ කරන වැඩ නිසා ඒ මනුස්සයටත් මූණ දෙන්න ලැජ්ජයි.“ සුපුන්ගේ තාත්තා කිව්වා.

“අ..අ..අ..නේ.. තාත්තේ.. ම..ම..මම.............“

“වහගනිං කට.... මුකුත් කියන්න එපා. .... “ සුපුන්ගේ පියාණන්ගෙන් අධිපීඩිත කොසු පහරක් සුපුන්ගේ කකුල් දෙක හරහා ගියා.

“ඒ කෙල්ලගෙත් වයසට නෙමේ වැඩ.....“

සුපුන් ආපහු කාමරයට යන්න කියලා හැරුණා.

“මෙහෙ එනවා...“ සුපුන්ගේ අම්මා සුපුන්ට කතා කළා.

“ඊළඟ ඉරිදට මම එනවා දහම් පාසලට“ සුපුන්ගේ අම්මා කිව්වා. ඒ කතාව අහපු ගමන් සුපුන්ගේ බොකු බඩවැල් ඇතුලුව මුළු සර්වාංගයම අධික උෂ්ණත්වකට රත් වෙනවා දැනුනා. දහම් පාසලේ ලැබිලා තිබුණූ ජ්‍යෙෂ්ඨ ප්‍රධාන ශිෂ්‍ය නායක බැජ් එක පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවෝ ගලවලා අතට දෙනවා මැවිලා පෙනුනා.

“ඒ කෙල්ල මේ ලියුමෙමි ලියලා තියෙනවා නේද උඹ එයාට කැමති නැත්තං මේ ලියුම ආයේ එයාටම ගෙනත් දෙන්න කියලා?“

සුපුන් අම්මාගේ අතේ තිබ්බ ලියුමට එබුනා.

“වෙන්න ඇති.“ සුපුන් කිව්වා.

“එහෙනං මේ ඉරිදට මං ඉස්සරහදි ඒ කෙල්ලට මේක ගෙනිහිං දෙන්න ඕනේ.“

“හ්ම්...“

අම්මා කියපු විදියට සුපුන් ඊළඟ ඉරිදා දවසේ ලියුම තමන්ගේ පෙම්වතියට අම්මා ඉස්සරහදිම ආයේ දුන්නා.  ආයෙත් සති කිහිපයකින් තමන්ගේ පෙම්වතියට ඇත්ත සිද්ධිය පැහැදිලි කරලා ෂෙප් කරගන්නත් සුපුන් සමත් වුණා.

* * * * * * * * * * * * *

මේක මගේ යාලුවෙක්ට වෙච්ච ඇත්ත සිද්ධියක්. මේ කතාව ප්‍රේම සම්බන්ධතා වලදි වැඩියෙන්ම චාටර් කන්නේ කොල්ලන් කියන එකට හොඳ උදාහරණයක්.